ಅಭಿಮತ: ಅತಿಯಾದ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಪಾಠ; ಜಾಗತಿಕ ವೈರುಧ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಮರೆಯದಿರಲಿ
ಲೇಖನ: ಆದರ್ಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಉಪ್ಪಿನಂಗಡಿ
ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕು. ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮದ ಮುಂದೆ ಯಾರ ಆಟವೂ ನಡೆಯದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಿವೆ. ಅಧಿಕಾರ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಆಗಾಗ ವಿಕೋಪಗಳ ಮೂಲಕ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಂಡ ಕೊರೊನಾ ಮಹಾಮಾರಿ, ವಯನಾಡ್, ಮಡಿಕೇರಿ ಮತ್ತು ಶೀರೂರುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಭೀಕರ ಗುಡ್ಡ ಕುಸಿತಗಳು, ಚಂಡಮಾರುತ ಹಾಗೂ ಪ್ರವಾಹಗಳು ಮಾನವ ಸಂಕುಲಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿವೆ. “ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದೇ ಸರಿ, ನಾನು ನಡೆದಿದ್ದೇ ಹಾದಿ” ಎನ್ನುವ ಮನುಷ್ಯನ ಹುಂಬತನಕ್ಕೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಮಾತೆ ಮುನಿಯುವ ಮೂಲಕ ಅಂಕುಶ ಹಾಕಿದ್ದಾಳೆ. ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಹಣ ವ್ಯಯಿಸಿ ಕಟ್ಟಿದ ಮನೆಗಳು, ಬ್ಯಾಂಕ್ ಠೇವಣಿಗಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿಕೋಪದ ಮುಂದೆ ಮಣ್ಣುಪಾಲಾಗುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ.
ಇಂದು ಇರಾನ್, ಇಸ್ರೇಲ್ ಮತ್ತು ಅಮೇರಿಕಾದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಕೇವಲ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಇದು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತೈಲ ಮತ್ತು ಅನಿಲದ (ಗ್ಯಾಸ್) ಅಭಾವ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಂಧನ ದರ ಏರಿಕೆ ಅಥವಾ ವ್ಯತ್ಯಯವಾದರೆ ಇಡೀ ಜನಜೀವನವೇ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಯುದ್ಧದಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ಲಾಭವಿಲ್ಲ, ಅದು ಕೇವಲ ಸಾವು-ನೋವು ಮತ್ತು ಆತಂಕವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಮೇರಿಕಾ, ಚೀನಾದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಸಾಥ್ ನೀಡುತ್ತಿರುವುದು ಜಗತ್ತಿನ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕೆಡಿಸಿದೆ.
ಲೇಖನದ ಅತ್ಯಂತ ಖೇದಕರ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಪೋಷಕರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವ ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಹೆತ್ತು, ಹೊತ್ತು ಬೆಳೆಸಿದ ತಂದೆ-ತಾಯಂದಿರನ್ನು ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಮಕ್ಕಳ ವರ್ತನೆ ಮಣ್ಣಿನ ಸತ್ವಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಅವಮಾನ.
”ಹೆತ್ತವರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವ ಮಕ್ಕಳು, ತಮಗೂ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೂ ಇದೇ ಹಾದಿ ಹಿಡಿಯಬಹುದು ಎಂಬ ಕನಿಷ್ಠ ಪರಿಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿಲ್ಲದಿರುವುದು ದುರಂತ.”
ಮನುಷ್ಯ ಕೇವಲ ಹಣದಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅಟ್ಟಹಾಸ ಮರೆತು, ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಮೀರಿ ವರ್ತಿಸಬಾರದು. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲಿನ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಮತ್ತು ಅಮಾನವೀಯ ಕೃತ್ಯಗಳು ಮಿತಿಮೀರಿದಾಗ ಜಗತ್ತು ಗಂಡಾಂತರಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಆಚಾರ-ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬದುಕಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವೆನಿಸುತ್ತದೆ.
