ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಪೂರ್ವದಿಂದಲೂ ಮುಂದುವರಿದ ಕಾವೇರಿ ಕದನ: 1892 ಮತ್ತು 1924ರ ಒಪ್ಪಂದಗಳೇ ಅನ್ಯಾಯದ ಮೂಲ!

ಕಾವೇರಿ ನದಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ವಿವಾದವು ಇಂದಿನದಲ್ಲ, ಇದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಪೂರ್ವದಿಂದಲೂ ನಡೆದುಬಂದಿರುವ ದೀರ್ಘ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಮುಂಗಾರಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಕೊರತೆಯಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಕರ್ನಾಟಕ ಹಾಗೂ ತಮಿಳುನಾಡು ನಡುವೆ ನೀರಿಗಾಗಿ ಸಂಘರ್ಷ ಏರ್ಪಡುವುದು ಮಾಮೂಲಿಯಾಗಿದೆ. ಕಾವೇರಿ ನದಿ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಮಿತಿ (CWRC) ಅಥವಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರಗಳು ನೀರು ಹರಿಸಲು ಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಮಂಡ್ಯ, ಮೈಸೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದ ರೈತರು ಹಾಗೂ ಕನ್ನಡಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುವುದು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಸತ್ಯ.

​1. ಇತಿಹಾಸದ ಹಾದಿ ಹಾಗೂ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಆದ ಅನ್ಯಾಯ:

​ಚೋಳರು ಹಾಗೂ ವಿಜಯನಗರ ಅರಸರ ಕಾಲ: ತಂಜಾವೂರಿನಲ್ಲಿ ಚೋಳ ರಾಜರು ಅಣೆಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟಿದರೆ, ಮೈಸೂರು ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ತಲಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಿಜಯನಗರದ ಅರಸರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾರೇಜ್ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು.

​1892 & 1924ರ ಒಪ್ಪಂದಗಳು: ಮೈಸೂರು ಸಂಸ್ಥಾನ ಹಾಗೂ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ನಡುವೆ 1924ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಪ್ಪಂದವು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ ನೀಡಿತು.

​ಮದ್ರಾಸ್‌ಗೆ ಕಾವೇರಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಶೇ 75ರಷ್ಟು ಬಳಕೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕರೆ, ಮೈಸೂರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಕೇವಲ ಶೇ 23ರಷ್ಟು!

​ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ 5 ಲಕ್ಷ ಎಕರೆಗೆ ನೀರಾವರಿ ಮಿತಿ ಹೇರಿದರೆ, ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ 24 ಲಕ್ಷ ಎಕರೆಗೆ ನೀರಾವರಿ ಒದಗಿಸಲು ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶ ನೀಡಲಾಯಿತು.

​2. ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ಹಾಗೂ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪುಗಳು:

​1990: ಕಾವೇರಿ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ಸ್ಥಾಪನೆ. 1991ರ ಮಧ್ಯಂತರ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ 204 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರು ಬಿಡಲು ಸೂಚನೆ.

​2007 (ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪು): ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ 419 ಟಿಎಂಸಿ, ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ 270 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿತು. ನದಿಗೆ ಶೇ.52 ರಷ್ಟು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಶೇ.39 ರಷ್ಟು ಪಾಲು ಮಾತ್ರ.

​2018 (ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು): ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ 284.75 ಟಿಎಂಸಿ ಹಾಗೂ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ 177.25 ಟಿಎಂಸಿ ನೀರು ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿತು.

​3. ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೂ ಆದೇಶ ಪಾಲನೆಯ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ:

​ಉತ್ತಮ ಮಳೆಯಾದಾಗ ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನೀರು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯದ ರೈತರು ಎಂದೂ ತಕರಾರು ಎತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ 10 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 973 ಟಿಎಂಸಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನೀರು ತಮಿಳುನಾಡಿಗೆ ಹರಿದುಹೋಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಪ್ರಮುಖ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾಗುವುದು ಮಳೆ ಕೊರತೆಯ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ.

​1991 (ಎಸ್. ಬಂಗಾರಪ್ಪ ಸರ್ಕಾರ): ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ ಆದೇಶದ ವಿರುದ್ಧ ಬಂಗಾರಪ್ಪ ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆ ಹೊರಡಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಅದನ್ನು ಅಸಿಂಧುಗೊಳಿಸಿದಾಗ ವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಹಾಗೂ ಹಿಂಸಾಚಾರ ನಡೆದಿತ್ತು.

​1995 (ಎಚ್.ಡಿ. ದೇವೇಗೌಡ ಸರ್ಕಾರ): ತೀವ್ರ ಮಳೆ ಕೊರತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಸೂಚನೆಗೆ ಬಾಗಬೇಕಾಯಿತು.

​2002-03 (ಎಸ್.ಎಂ. ಕೃಷ್ಣ ಸರ್ಕಾರ): ಕಾವೇರಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಆದೇಶ ಖಂಡಿಸಿ ಎಸ್.ಎಂ. ಕೃಷ್ಣ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಕೆಆರ್‌ಎಸ್‌ವರೆಗೆ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ನಡೆಸಿದರೂ, ನ್ಯಾಯಾಂಗ ನಿಂದನೆ ಅರ್ಜಿಯ ಭೀತಿಯಿಂದ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸಿ ನೀರು ಬಿಡಬೇಕಾಯಿತು.

​ಸಂಕಷ್ಟದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ಒತ್ತಡ, ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನಿರ್ದೇಶನ ಹಾಗೂ ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿಂದಾಗಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಾರಗಳು ವಿರೋಧದ ನಡುವೆಯೂ ನೀರು ಹರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿರುವುದು ಕಾವೇರಿ ವಿವಾದದ ಕಹಿ ಸತ್ಯ.